Εντυπώσεις από το Ηφαίστειο των Μεθάνων.

 

 

664eb-dscn0269Του μαθητή Βασίλη Γκαρή

«Η ιδέα ότι το σχολείο μου θα πραγματοποιήσει εκπαιδευτική εκδρομή στα Μέθανα και θα είχα την ευκαιρία να δω για πρώτη φορά από κοντά το ηφαίστειο με έκανε να αισθανθώ χαρά και ανυπομονησία.

  Πολλοί από εμάς είχαμε επισκεφθεί τα Μέθανα, αλλά λίγοι είχαν ανέβει στο ηφαίστειο. Η ανάβαση είναι πραγματικά εκπληκτική. Είναι μια διαδρομή που κανείς δεν πρέπει να χάσει. Το μονοπάτι είναι σε πολύ καλή κατάσταση και εύκολα μπορεί κάποιος να το περπατήσει.

  Ξεκινώντας βρεθήκαμε σε ένα πανέμορφο πευκόφυτο δάσος όπως καθώς το διασχίζαμε έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα πετρώματα από την έκρηξη του ηφαιστείου. Πετρώματα με ένα μοναδικό καστανοκόκκινο χρώμα που προσδίδουν στην περιοχή μια άγρια ομορφιά.

  Φτάνοντας στον κρατήρα του ηφαιστείου η φυσική ομορφιά ξεπερνάει αυτό που όλοι περιμέναμε να δούμε. Ο κρατήρας έχει αρκετά μεγάλη διάμετρο 100 μ. περίπου, ενώ περιτριγυρίζεται από μεγάλα και κοφτερά βράχια.

  Τέλος  τη μοναδικότητα του τοπίου έρχεται να συμπληρώσει η εκπληκτική θέα όπου όλοι θαυμάσαμε από εκεί ψηλά βλέποντας την Επίδαυρο, το Αγκίστρι και στο βάθος την Αίγινα.

 

Της μαθήτριας Κοπανά Νεκταρίας – Μαρίας

    Μέθανα. Μια περιοχή της Πελοποννήσου με τεράστια ιστορία και γεωλογική σημασία τόσο για την Ελλάδα, όσο και τον υπόλοιπο κόσμο. Ο λόγος; Το ενεργό ηφαίστειο των Μεθάνων το οποίο υπολογίζεται ότι δημιουργήθηκε πριν από 900.000 χρόνια και κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων έχει κάνει μια μεγάλη έκρηξη το 250 π.Χ. και μια λιγότερο ισχυρή το 273 π.Χ. Θεωρείτε ότι είναι από τα σημαντικότερα ηφαίστεια καθώς βρίσκεται πάνω στο ηφαιστειακό τόξο που ξεκινά από το Σουσάκι της Αττικής και καταλήγει στη Σαντορίνη και τη Νίσυρο.

  Στην εκδρομή που πήγαμε, διαπιστώσαμε ότι πραγματικά άξιζε τον κόπο που ανεβήκαμε στον κυριότερο κρατήρα. Πληροφορηθήκαμε ότι στη χερσόνησο των Μεθάνων υπάρχουν 30 κρατήρες και μάθαμε τόσες πληροφορίες για έναν τόπο που απέχει μόλις 45 λεπτά από το νησί μας.

  Βέβαια στα Μέθανα εκτός από  το ηφαίστειο επισκεφτήκαμε την πόλη των Μεθάνων στο λιμάνι και πραγματικά εντυπωσιαστήκαμε από την καθαριότητα, την βλάστηση που επικρατούσε λίγα μέτρα από τη θάλασσα.

  Καθώς εξερευνούσαμε τα στενάκια της πόλης ανακαλύψαμε κι άλλο ένα προτέρημα της περιοχής όπως τη θερμή υποδοχή των κατοίκων που μαζί τους νοιώσαμε άνετα.

   Συγκεκριμένα φίλεψαν μερικούς από εμάς με παγωτά για το καλωσόρισμα, μας έδωσαν πληροφορίες και συμβουλές για το σχολείο και με τα παιδιά ανταλλάξαμε πληροφορίες και απόψεις για τα σχολεία μας. Επίσης κάποιο κάτοικοι μοιράστηκαν με εμάς κάποιους προβληματισμούς τους, όπως για την ερημιά που επικρατεί στο λιμάνι και για τους ελάχιστους τουρίστες που επισκέπτονται πλέον την περιοχή.

  Γενικά στην εκδρομή μας στα Μέθανα μάθαμε πολλά πράγματα για τον τόπο και τους ανθρώπους ενώ κάναμε πολλούς νέους φίλους. Πιστεύω ότι τα Μέθανα είναι ένας σπουδαίος τόπος με υπέροχους ανθρώπους που ελπίζω να επισκεφθούμε και πάλι σύντομα.

Οι μαθητές του 2ου Γυμνασίου Αίγινας στο Ηφαίστειο των Μεθάνων.

  Μια μοναδική εμπειρία είχαν την ευκαιρία να ζήσουν οι μαθητές και οι μαθήτριες  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας  που συμμετείχαν χθες Τετάρτη 20 Απριλίου στη μονοήμερη εκδρομή του σχολείου στη χερσόνησο των Μεθάνων. Η εκδρομή είχε καθαρά εκπαιδευτικό και περιβαλλοντικό χαρακτήρα  και περιελάμβανε ανάβαση  στο Ηφαίστειο των Μεθάνων στην περιοχή της Καμένης Χώρας.
   Η περιοχή είναι πλέον γνωστή στους παλαιότερους (καθηγητές) γιατί τη σχολική χρονιά 2003 -04 η Ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του σχολείου είχε ασχοληθεί με το θέμα: «Τα ηφαίστεια του Αργοσαρωνικού». Η φετινή επίσκεψη στο Ηφαίστειο  είναι η τέταρτη που πραγματοποιείται  μέσα στα τελευταία  χρόνια.
Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από την εργασία  του σχολείου:
«Η χερσόνησος των Μεθάνων είναι από την αρχαιότητα γνωστή για τις θερμοπηγές της, που αναβλύζουν κατά μήκος της Ν.Α. ακτής της και για το ηφαίστειό της, που για τελευταία  φορά εξερράγη το 273 π.Χ. Από τα υλικά που βγήκαν στην επιφάνεια κατά  την έκρηξη εκείνη του ηφαιστείου, σχηματίστηκε ο ηφαιστειακός κώνος της  Καμμένης, στο βορειοδυτικό τμήμα της χερσονήσου, κοντά στον οικισμό Καμμένη Χώρα μ ευψόμετρο 417 μ. Ο κρατήρας του ηφαιστείου έχει διάμετρο 150 μ.
   Το ηφαίστειο των Μεθάνων αν και  είναι ενεργό, θεωρείται το πιό ήρεμο. Ίσα – ίσα δηλαδή που κουνήθηκε γαι να μας δείξει ότι υπάρχει. Όχι βέβαια τώρα πρόσφατα, αλλά τον 3ο αιώνα π.Χ. Εκείνη την εποχή και πιό συγκεκριμμένα γύρω στο 250 π.Χ. υπήρξε μια ήπια δραστηριότητα που σίγουρα θα πρόσφερε μαγευτικό θεάμα σε όσους βρέθηκαν κοντά. Δεν είναι λίγο πράγμα να βλέπεις ξαφνικά να δημιουργείται από το πουθενά ένα ολόκληρο βουνό, Από την έκρηξη αυτή που ήταν νότια, σχηματίστηκε ένας θόλος 1,3 χιλιομέτρου, μέσα από τον οποίο βγήκαν καπνός και λάβα.
  Έτσι δημιουργήθηκε το «καμμένο βουνό»  στα βορειοδυτικά  της χερσον΄σηου. Το ηφαίστειο  των Μεθάνων χαρακτηρίζεται ως ενεργό εδώ και 900.000 χρόνια. Στη χερσόνησο των Μεθάνων έχουν καταγραφεί 30 κρατήρες. Ο Οβίδιος στα κείμενά  του καταγράφει την ύπαρξη του Ηφαιστείου.
   Τέλος  το υλικό που έβγαινε από τον κρατήρα της Καμμένης Χώρας είναι κεροστιλβικός υπερσθενικός ανδεσίτης και παρουσιάζει μορφή ρυακιού από την κορυφή του κώνου μέχρι την παρακείμενη θάλασσα. Το υλικό αυτό είναι ασβεστοαλκαλιούχο με 60% περιεκτικότητα σε διοξείδιο του πυριτίου».

Την Πινακοθήκη Χατζηκυριάκου Γκίκα επισκέφθηκε το 2ο Γυμνάσιο Αίγινας

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ ΄ τάξης του 2ου Γυμνασίου Αίγινας είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν την Παρασκευή 8 Απριλίου την Πινακοθήκη Νίκου Χατζηγυριάκου – Γκίκα στο κέντρο της Αθήνας. Συνοδευόμενοι από τρεις καθηγήτριες, τις κυρίες Πετρίτου Νεκταρία, Ρόδη Λεμονιά και Παπαδοπούλου Παναγιώτα περιηγήθηκαν καταρχήν ακολουθώντας την εκπαιδευτική διαδρομή από το Θησείο και το Μοναστηράκι μέχρι το Σύνταγμα που αναδεικνύει την Αθήνα ως «πόλη – Μωσαϊκό πολιτισμών».

Στη συνέχεια επισκέφθηκαν και ξεναγήθηκαν στις αίθουσες της Πινακοθήκης Ν.Χατζηκυριάκου – Γκίκα στην οδό Κριεζώτου 3.

Συγκεκριμένα από το ισόγειο μέχρι τον τρίτο όροφο του κτιρίου εκτίθεται η πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία της Ελλάδας, σε μια κρίσιμη εποχή, από το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου και τη Μικρασιατική καταστροφή μέχρι τις παραμονές της Δικτατορίας του 1967, που αποτελεί ταυτόχρονα το κλίμα μέσα στο οποίο ο Ν.Χατζηκυριάκος – Γκίκας έζησε και διαμόρφωσε τις καλλιτεχνικές του αντιλήψεις.

Πρόκειται για την πρώτη στην Ελλάδα προσπάθεια να αποτυπωθεί συνθετικά η συνολική πνευματική δημιουργία, με την ανάδειξη της εσωτερικής διαλεκτικής σχέσης των ποικίλων εκφράσεων του ανθρωπίνου πνεύματος. Η καλλιτεχνική δημιουργία (ζωγραφική – γλυπτική – χαρακτική – μουσική – θέατρο – κινηματογράφος – φωτογραφία) συναντά την αρχιτεκτονική, την τέχνη του λόγου (πεζογραφία, ποίηση, φιλολογία, κριτική) αλλά και τον ιστορικό και φιλοσοφικό στοχασμό. Μέσα από έργα τέχνης, χειρόγραφα, εκδόσεις, φωτογραφίες και προσωπικά αντικείμενα διακοσίων ενός καλλιτεχνών και πνευματικών ανθρώπων, ο επισκέπτης συμμετέχει σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στον κόσμο των ιδεών στην Ελλάδα του εικοστού αιώνα. Το εκτιθέμενο υλικό αποτυπώνει εύγλωττα τις ανησυχίες, τις αγωνίες και τα επιτεύγματα των ελλήνων δημιουργών, αναδεικνύοντας τόσο τις μεταξύ τους σχέσεις, όσο και τον διάλογο τους με τους αντίστοιχους προβληματισμούς στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό χώρο. Κρίσιμη η τελευταία διάσταση, δεδομένου ότι σε αυτήν κυρίως την εποχή, με κομβική την παρουσία της Γενιάς του Τριάντα, εμπεδώθηκε η ανάγκη για μια διαρκή συνομιλία της Ελλάδας με την υπόλοιπη Ευρώπη.

(απόσπασμα από το ενημερωτικό φυλλάδιο της Πινακοθήκης)

 

Φωτογραφίες από τη μαθήτρια Γεωργία Μεθενίτη

Μονοπάτι 3: Παχεία Ράχη – Ελαιώνας – Μαραθώνας

     Με μεγάλο ενθουσιασμό σύσσωμη η Α΄και η Β΄ Γυμνασίου δήλωσε συμμετοχή στην περιβαλλοντική εξόρμηση στα μοναπάτια της Αίγινας την Παρασκευή 8 Απριλίου.
   Ευκαιρία μας έδωσε το πρόγραμμα που εκπονεί η ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του σχολείου που εργάζεται πάνω στο θέμα με τίτλο: «Στα μονοπάτια της Αίγινας».
   Μετά  τα μονοπάτια από την Κυψέλη στον Άγιο Νεκτάριο, στον Άη Στάθη στο Μεσαγρό, στην Παλιαχώρα, στη Χρυσολεόντισσα και στον Μπουρδέχτη σειρά είχε τώρα το μονοπάτι 3 έτσι όπως οι δύο Σύλλογοι «Ανάβαση» και «Ενεργοί πολίτες» έχουν σηματοδοτήσει.
    Μετά από μία σύντομη περιήγηση στον οικισμό της Παχιοράχης, ακολουθήσαμε τη σήμανση και αρχίσαμε να κατηφορίζουμε  το μονοπάτι μεθυσμένοι από τις ευωδιές  της Αιγινήτικης υπαίθρου. Φασκομηλιές, ρίγανη και θυμάρι  ευωδίαζαν την ατμόσφαιρα. Μετά από λίγα μέτρα άρχισαν να ξεπροβάλλουν τα σπίτια  του Μαραθώνα. Το σύντομο μονοπάτι μας οδήγησε σε 30΄λεπτά  στην απλωσιά  του αρχαίου Ελαιώνα με τις υπεραιωνόβιες ελιές και τα ξωκλήσια της Αγίας Τριάδας, του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Κυριακής. Οι πέτρινες ποτίστρες των ζώων, η παλιά πέτρινη δεξαμενή, οι κουφάλες των δέντρων τράβηξαν την προσοχή των μαθητών.
   Μετά από μια σύντομη στάση ξεκινήσαμε και πάλι να περπατάμε στο μονοπάτι 3 που τώρα μας ξάφνιασε από το κακοτράχαλο έδαφος και τα δύσβατα και δύσκολα σημεία του. Σε  μία ώρα περίπου φτάσαμε στην δεύτερη παραλία  του Μαραθώνα έχοντας αφήσει πίσω μας ένα ακόμα μονοπάτι πολιτισμού.
   Μια Αίγινα άγνωστη στους πολλούς, απρόσιτη ή απόμακρη, μαγευτική και σαγηνευτική που αποκαλύπτει τις ομορφιές  της μόνο σε όσους  τη σέβονται και την αγαπούν πολύ.
Για άλλη μια φορά νιώσαμε πόσο λίγο γνωρίζουμε τον τόπο μας και δεν έχουμε εκτιμήσει και αξιοποιήσει τον πλούτο του.
   Για άλλη μια φορά θα πρέπει να δώσουμε πολλά συγχαρητήρια στους δύο συλλόγους για το μεγάλο και ουσιαστικό έργο που έχουν επιτελέσει.

Αν δεν είχαν καθαρίσει τα μονοπάτια και δεν είχαν κάνει σήμανση οι περιηγήσεις αυτές θα ήταν ακατόρθωτες.

Μονοπάτι 4: Χρυσολεόντισσα – Άγιος Λεόντιος – Παχιά Ράχη.

  Ναι είμαστε στην Αίγινα. Βρισκόμαστε στον «Μπουρδέχτη» (ομβριοδέχτη). Στο μικρό οροπέδιο μετά την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσολεόντισσας. Από το μοναστήρι ξεκινά το μονοπάτι που έχει λάβει το νούμερο «4» από τους υπέροχους ανθρώπους της «Ανάβασης» που ξεκίνησαν εδώ και χρόνια να καθαρίζουν τα παλιά μονοπάτια του νησιού με σκοπό να τα αναδείξουν ώστε να μη χαθούν και να αποτελέσουν εναλλακτικούς τρόπους περιπάτου πάνω στα βουνά και στο δάσος της Αίγινας.
   Αυτό το μονοπάτι ακολουθήσαμε την Κυριακή 3 Απριλίου με 20 παιδιά από την Περιβαλλοντική Ομάδα του 2ου Γυμνασίου Αίγινας. Ο καλός καιρός ήταν σύμμαχος καθώς και αρκετοί γονείς που μας διευκόλυναν στη μετακίνησή μας. Κάποια παιδιά θέλησαν να ανέβουν από τον Άγιο Νεκτάριο ως τη Χρυσολεόντισσα με τα πόδια. Και τα κατάφεραν.
   Το ανοιξιάτικο τοπίο με καταπράσινα τα λιγοστά λιβάδια και τις πλαγιές αιχμάλωτισε το βλέμμα μας.
   Στάση στο μοναστήρι για το απαραίτητο προσκύνημα και το παραδοσιακό λουκούμι και αμέσως το δισάκι στο ώμο για  το μονοπάτι. Σε λίγη ώρα βρισκόμασταν στο οροπέδιο του Αγίου Λεοντίου ή αλλιώς «μπουρδέχτη». Οι Σουβάλες γεμάτες από νερό με πολλά κόκκινα ψαράκια μέσα.
      Μια μικρή στάση  και ξανά  στο μονοπάτι.
    Ανακαλύπτοντας τη σήμανση διασχίσαμε το μικρό οροπέδιο που ήταν γεμάτο μανιτάρια, χαμηλούς θάμνους, αγριοκρεμμύδες και ανθισμένους ασπάλαθους. Στην άκρη του αντικρύσαμε το επιβλήτικο Όρος. Η θέα μαγευτική. Ο οικισμός της Πέρδικας, η Μονή, το Αγκίστρι, τα Μέθανα, η Επίδαυρος.
   Στο γυρισμό ταράξαμε την ησυχία μιας ομάδας από μικρές πέρδικες.
   Φθάνοντας στο μοναστήρι ένα μικρό κοπάδι από πρόβατα έβοσκε ανέμελα στην απλωσιά  των χωραφιών της μονής.
   Η ομορφιά  της ορεινής Αίγινας ανεπανάληπτη και μοναδική  ξαφνιάζει τον ανυποψίαστο επισκέπτη και βάζει σε κρίση  όλους μας.
   Άραγε πως μπορούμε να διαφυλάξουμε αυτόν τον τόπο και να τον προστατέψουμε από όλους εκείνους που οραματίζονται την πλαστική ανάπτυξη.

 Λυπούμαστε που ο Δήμος της Αίγινας εγγράφως μας ανακοίνωσε πως  δεν διαθέτει πλέον το μικρό λεωφορείο για τις μετακινήσεις των μαθητών του νησιού τα Σαββατοκύριακα. Κάτι που γινόταν στο παρελθόν με αποτέλεσμα να διευκολύνονται οι εκπαιδευτικές επισκέψεις και τα προγράμματα που εκπονούν οι μαθητές.
 Το εκκλησάκι του Αγίου Λεοντίου.
Η σουβάλα.

Μια γιορτή … πολλά μηνύματα

  2016. Και οι νεοέλληνες καλούνται να  θυμηθούν  τα πατρογονικά  βλέμματα  στα κάδρα των ηρώων. Τα πρόσωπα,  τις μορφές, τις πράξεις  εκείνων των μεγάλων  που είχαν τα κότσια τότε να πουν τα μεγάλα ΟΧΙ. Γιατί μόνο με τα ΟΧΙ  γράφεται η ιστορία, ελευθερώνονται οι λαοί, ανδρώνονται οι γενιές των ηρώων, αποκτάται η εθνική υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια.
  Σήμερα  στην εποχή της μεγαλύτερης  ηθικής και πνευματικής κρίσης  που βιώνει ο Ελληνισμός, καλούμεθα να αναμετρηθούμε με εκείνα  τα ανυπέρβλητα και απόλυτα μεγέθη της λεβεντιάς και της παλληκαροσύνης.
  Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με διλήμματα  υπαρξιακά, απέναντι σε αδιέξοδα και σταυροδρόμια. Διστακτικοί αν θα πρέπει να ακολουθήσουμε  τη φωνή της λογικής, της παράδοσης, της συνέχισης του πολιτισμού και των αξιών του από τη μια και  τη φωνή του ωχ-αδελφισμού, της αδιαφορίας, της αδράνειας και της απάθειας.
  2016 –  2ο Γυμνάσιο Αίγινας  στην Κυψέλη.
  Η  σχολική καθιερωμένη γιορτή έχει τελειώσει. Τα καθάρια πρόσωπα των μαθητών και μαθητριών που συμμετείχαν και παρακολούθησαν  την εορτή είναι ακόμα μπροστά μας. Οι εικόνες, οι πίνακες  της επανάστασης, τα κείμενα,  οι ήχοι,  έχουν μοναδικά  φωλιάσει  στο νου μας.
   Μια  γιορτή όχι απλά από εκείνες τις παλιές, αλλά  με λόγο και άποψη. Ένα  πλήρες χρονικό της εποχής  του ξεσηκωμού, με παρόντα όλα  τα πρόσωπα με αναφορά σε όλα  τα γεγονότα. Άψογα προετοιμασμένη, σκηνοθετημένη, παρουσιασμένη  από δύο καθηγήτριες  τις: κ. Νεκταρία Πετρίτου, φιλόλογο και την κ. Αικατερίνη Τουμπέκη , γαλλικής φιλολογίας.
   Οι μαθητές και οι μαθήτριες χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς δίνοντας  στην εορτή έναν πανηγυρικό τόνο με πολύ κέφι και ζωντάνια μέσα από  το συρτό, τον κοφτό, το καλαματιανό, τον τσάμικο, το ζωναράδικο.
   Είναι παρήγορο να γίνονται ακόμα  τέτοιες γιορτές. Είναι ελπιδοφόρο  οι μαθητές και οι μαθήτριες να συμμετέχουν. Είναι συγκινητικό που υπάρχουν γονείς  που παρακολουθούν – αφιερώνοντας χρόνο από τη δουλειά τους – για να καμαρώσουν και να εμψυχώσουν τα παιδιά  τους.
   Τους ευχαριστούμε όλους που έδωσαν το παρόν τους όπως και τον πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων που χαιρέτισε  την  γιορτή.

Χρόνια πολλά  σε όλους.

Η πιό λαμπρή ημέρα της Κυψέλης.

    Φωτογραφίες Καίτη Τίμη – Σίσυ Ρετσίνα
    Η πιό λαμπρή ημέρα για την Κυψέλη είναι αυτή του Ευαγγελισμού, καθώς πανηγυρίζει ο ενοριακός ναός και τιμάται η Εθνική επέτειος του ’21.
   Παρά  τη διαφαινόμενη καιρική αστάθεια, αν κάτι χαρακτήρισε τις φετινές εκδηλώσεις ήταν η λαμπρότητα και η ομορφιά στα πρόσωπα, τα χρώματα η καθαριότητα και η νοικοκυροσύνη της πλατείας, η αρχοντιά του ναού, η προσπάθεια όλων να προετοιμάσουν σωστά την πιό λαμπρή ημέρα του χωριού.
   Και ήταν όλοι εκεί όπως κάθε χρόνο. Όλοι οι ενορίτες αλλά και οι εκατοντάδες επισκέπτες – προσκυνητές από το νησί. Μαζί και ο Δήμος της Αίγινας με επικεφαλής το Δήμαρχο κ. Δ. Μούρτζη.
   Μέρες πριν οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει από τους εθελοντές και τις κυρίες του ναού οι οποίοι δούλεψαν για να ευπρεπίσουν το ναό και να ετοιμάσουν τα κεράσματα. Τα  συνεργεία  του Τοπικού Συμβουλίου φρόντισαν για την καθαριότητα της πλατείας, των γύρω δρόμων και το σημαιοστολισμό.
   Το πρωί  της παραμονής πραγματοποιήθηκαν οι καθιερωμένες σχολικές εορτές στο Νηπιαγωγείο, στο Δημοτικό Σχολείο και στο 2ο Γυμνάσιο.
   Το απόγευμα και ώρα 19.00 μ.μ. σήμανε ο εσπερινός της εορτής τον οποίο παρακολούθησαν εκατοντάδες πιστών. Παρέστη ο Δήμαρχος κ. Δ. Μούρτζης, ο αντιδήμαρχος κ. Ε. Δέδες, η Δημοτική Σύμβουλος κ. Κ. Σαλπέα, ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου κ. Κ. Λορέντζος. Στον εσπερινό κήρυξε εμνευσμένα ο αρχιμ. π. Αμφιλόχιος Γελαδάκης.
   Ανήμερα της εορτής κήρυξε ο αρχιμ. π.Σάββας Ζέρβας ενώ τον πανηγυρικό λόγο εκφώνησε η καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας κ. Κατερίνα Σαββοπούλου – Τουμπέκη. Ακολούθησε η δοξολογία και η επιμνημόσυνη δέηση στο Ηρώον της πλατείας όπου έγινε η κατάθεση στεφάνων από τους επισήμους- το Δήμο Αίγινας εκπροσώπησε η κ. Κ. Σαλπέα – τα σχολεία, τους συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων και τους φορείς του χωριού. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μικρή παρέλαση με τη συμμετοχή των μαθητών των τριών σχολικών μονάδων του χωριού και τμήματος του Μορφωτικού Συλλόγου.

  Το απόγευμα της εορτής πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη λιτάνευση της εικόνας στους κεντρικούς δρόμους του χωριού και ακολούθως εψάλλη ο εσπερινός της αποδόσεως της εορτής μαζί με την Β΄στάση  των χαιρετισμών προς την Παναγία.

Παιδικά παιχνίδια – χορός – χαρταετοί και hot-dog στο 2ο Γυμνάσιο.

Είναι καθιερωμένο την τελευταία ημέρα του σχολείου πριν την Καθαρά Δευτέρα να  γιορτάζουμε στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας με έναν διαφορετικό τρόπο, ώστε να μην ξεχνάμε όχι μόνο την παράδοση αλλά  και ότι είμαστε ακόμα …. παιδιά.
  Παιχνίδια όπως η σκυταλοδρομία, η τσουβαλοδρομία, η διελκυστίνδα, η πατατοδρομία (αυγοδρομία) με κουτάλια στο στόμα δεν παίζονται από τα σημερινά παιδιά. Εμείς είχαμε  την ευκαιρία  να τα αναβιώσουμε  στο προαύλιο του σχολείου με μεγάλη συμμετοχή παιδιών.
      Κατόπιν κληρώθηκαν έξι χαρταετοί  προσφορά  του Δεκαπενταμελούς συμβουλίου.
Ακολούθησε  στην αίθουσα  εκδηλώσεων διαγωνισμός μεταμφιεσμένων. Από κάθε τάξη – δια βοής- ψηφίστηκαν  οι τρεις καλύτεροι. Τη μεγαλύτερη συμμετοχή είχε η Β’  Γυμνασίου κι εκεί τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Διαγωνίστηκαν οι : ο  Μητσάρας, η γατούλα,  η χήρα, η χαβανέζες, η ιμο, το φρικιό, ο dj, ο κρητικός, ο πολεμιστής, η Ζωζώ, η ποντικίνα, ο μάγκας, ο τζιχάντ, ο παλιάτσος, ο αστυνομικός του  FBI, η Ινδιάνα, οι δίδυμοι κ. αλ.

Οι τρείς πρώτοι ήταν ο πολεμιστής, η Ζωζώ  και ο Κρητικός. Νικήτρια ασφαλώς με διαφορά  στήθους η Ζωζώ  που παρουσίασε  το σχετικό της πρόγραμμα αμέσως μετά.
Ακολούθησε  χορός και ένας πλούσιος μπουφές  από  το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων με αναψυκτικά και  hot – dog.
Ευχαριστούμε το Σύλλογο  Γονέων και Κηδεμόνων, την κ. Φωφώ του Κυλικείου μας, το Δεκαπενταμελές συμβούλιο  για την προετοιμασία και την οργάνωση.

Και  του χρόνου.

Στα μονοπάτια της Παλιαχώρας.

Ποιός θα βρει  τη γενναιοδωρία να ευχαριστήσει δημοσίως την «Ανάβαση» και τους «Ενεργούς πολίτες» για το σημαντικό και ουσιαστικό έργο του καθαρισμού και της σήμανσης των μονοπατιών της Αίγινας.
  
Είχαμε την ευκαιρία να δούμε σήμερα με τα μάτια μας  το έργο αυτό σκαρφαλώνοντας στα  σοκάκια, τα καλντερίμια, τα σκαλοπάτια, τα μονοπάτια της μεσσαιωνικής καστροπολιτείας με μέλη της ομάδας της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του 2ου Γυμνασίου Αίγινας. Σκοπός της ανάβασης η περιήγηση στα πέτρινα μονοπάτια που πριν από  200 χρόνια έσφιζαν από ζωή, η καταγραφή τους και η επίσκεψη στα  ερειπωμένα κτίσματα και τα απομεινάρια  των εκκλησιών που περιμένουν στωικά … κάποιον συντηρητή.
   Πρόκειται για  τη διαδρομή με το νούμερο «7». Είναι η περιμετρική διαδρομή από το Σταυρό ως το Κάστρο, την Επισκοπή και επιστροφή πάλι στο Σταυρό.
  
Παραδόξως συναντήσαμε όλες  τις αναστηλωμένες  εκκλησίες ανοιχτές όπως του Αγίου Γεωργίου του Καθολικού της Αγίας Κυριακής, την Επισκοπή κ.αλ. Δυστυχώς από  την προηγούμενη επίσκεψή μας οι φθορές που έχουν σημειωθεί στα κτίσματα είναι μεγάλες και σημαντικές.