2 Γυμνασιο αιγινας

  Την  εξαιρετική εισήγηση  της ιστορικού τέχνης κ. Αρετής Πηγιαδίτη που παρουσιάστηκε στο Σύλλογο Γυναικών Αίγινας, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι μαθητές  της Β΄Γυμνασίου του 2ου Γυμνασίου Αίγινας  την Τρίτη 22  Μαΐου στα πλαίσια  της Θεματικής Εβδομάδας  του σχολείου και συγκεκριμμένα  στο  θεματικό κύκλο: «Έμφυλες  ταυτότητες».

   Η  κ. Πηγιαδίτη παρουσίασε  το πρόσωπο, το έργο και το ρόλο  της μάνας μέσα από τη  γλυπτική τέχνη  των δημιουργών Παππά, Χαλεπά, Καπράλου, Σοφιαλάκη, Ξανθόπουλο, Ιωαννίδου.

  Παρουσιάστηκαν  φωτογαρφίες από έργα που απεικονίζουν  τη μορφή της μάνας και  φιλοξενούνται σε Μουσεία, Συλλογές  αλλά  και σε πλατείες  και  υπαίθριους χώρους.

 Στα πλαίσια  της μονοήμερης εκδρομής στο νησί του Πόρου, ομάδα μαθητών επισκέφθηκε το ιστορικό μοναστήρι  της Ζωοδόχου Πηγής Πόρου. Μετά τη θαυμάσια διαδρομή μέσα στο πευκοδάσος οι μαθητές συνοδευόμενοι από καθηγητές και καθηγήτριες του σχολείου επισκέφθηκαν το μοναστήρι όπου ξεναγήθηκαν από τον ηγούμενο αρχιμανδρίτη Λουκά Ζήσιμο και άκουσαν για την προσφορά  του στα χρόνια της επανάστασης αλλά και στα μεταεπαναστατικά χρόνια όταν στο μοναστήρι λειτούργησε η πρώτη εκκλησιαστική σχολή  με απόφαση του Κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια.

   Στο προαύλιο  της Μονής μια απρόσμενη αλλά ευχάριστη συνάντηση ακολούθησε ανάμεσα στους μαθητές  και το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Εφραίμ ο οποίος συνομίλησε  με  τα παιδιά και αντάλλαξε απόψεις. Τους εξιστόρησε τα παιδικά  του χρόνια στην Κυψέλη  της Αίγινας και δέχθηκε να φωτογραφηθεί μαζί τους.

 O  Πόρος  πάντα αποτελεί  έναν αγαπημένο προορισμό  για κάθε άνθρωπο, μικρό ή μεγάλο. Μια μονοήμερη απόδραση για τους Αιγινήτες που έχουν να θαυμάσουν την καθαριότητα  του οικισμού, τη γραφικότητα, τα ιστορικά του σημεία, τα παλιά αρχοντικά, το ιστορικό μοναστήρι  και  το ατέλειωτο πήγαινε – έλα των μικρών βαρκών στη διαδρομή Πόρος – Γαλατάς.

 Τη  δυνατότητα  της εκδρομής μας έδωσε το ειδικά ναυλωμένο πλοίο «ΕΛΕΝΗ Φ.» από  τη Σαλαμίνα, το οποίο μας ταξίδευσε μέχρι τον Πόρο.  Στο ταξίδι  μας  συνόδευαν  τρία  παιχνιδιάρικα δελφίνια. Οι μαθητές επισκέφθηκαν  το μοναστήρι  της  Ζωοδόχου Πηγής, περπάτησαν  στα στενά δρομάκια  του οικισμού, ανέβηκαν  στο ιστορικό ρολόι και απόλαυσαν την ομορφιά  του τοπίου του νησιού και των αντικρινών ακτών  της Πελοποννήσου.

  Επίσκεψη στην Ι. Μονή  Ζωοδόχου Πηγής και συνάντηση με το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Εφραίμ.

 Μεγάλο το ταξίδι αλλά ο προορισμός αποζημίωσε τους 35 μαθητές και τις μαθήτριες  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας, μέλη της Ομάδας Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του σχολείου που επισκέφθηκαν το νησί της Ζακύνθου από 2 έως 5 Μαΐου.

  Το πρόγραμμα περιελάμβανε επισκέψεις σε μουσεία, μοναστήρια, αξιοθέατα του νησιού. Συγκεκριμμένα οι μαθητές επισκέφθηκαν:

  Την πρώτη ημέρα  το Μουσείο Διονυσίου Σολωμού και Ανδρέα Κάλβου, το Μουσείο Μεταβυζαντινής Τέχνης στην πόλη της Ζακύνθου, όπου  εκτίθενται έργα από ναούς και μοναστήρια του νησιού, κυρίως τοιχογραφίες από ναούς που διασώθηκαν μετά  το μεγάλο σεισμό της Ζακύνθου.

  Την ίδια  ημέρα οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν το Μοναστήρι της Παναγίας της Αναφωνήτριας όπου ασκήτεψε ο Άγιος Διονύσιος και το άκρως  εντυπωσιακό θέαμα της παραλίας  του «Ναυαγίου». Ένα παράτολμο εγχείρημα μια που το υψόμετρο είναι μεγάλο.

 

     Και  η πρώτη ημέρα έκλεισε με την απαραίτητη επίσκεψη – προσκύνημα στο μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου στην πόλη της Ζακύνθου και στο εκκλησιαστικό Μουσείο του.

 Η δεύτερη ημέρα  ξεκίνησε με την προγραμματισμένη επίσκεψη στο Περιβαλλοντικό Κέντρο Λιθακιάς όπου οι μαθητές ενημερώθηκαν  για τα προγράμματα  που εκπονεί το Κέντρο κυρίως αυτό που έχει να κάνει με την προστασία  της χελώνας και τη διαχείριση των σκουπιδιών.

 Ακολούθησε επίσκεψη στο σύγχρονο ελαιοτριβείο «Αριστέον» στη Λιθακιά και στο υπαίθριο Μουσείο, όπου οι μαθητές ενημερώθηκαν για  το κατεξοχήν προιόν  του νησιού που είναι το λάδι , μια που υπάρχουν δύο εκατομμύρια ελιές στο νησί από τις οποίες παράγονται χιλιάδες τόνοι λαδιού ετησίως.

 Απαραίτητες οι στάσεις στις παραλίες  του Λαγανά  και στο Κερί.

 Και  η απαραίτητη ανάβαση  για φωτογράφιση  στο λόφο της Μπόχαλης και στο Κάστρο.

   Η λήψη είναι από το κτίριο της οικογένειας Βογιατζή. Φωτογράφος η αγαπημένη φίλη κ. Σαλώμη Μελισσάρη, η οποία μας έστειλε τις όμορφες αυτές  φωτογραφίες  από την παρέλαση  της 25ης Μαρτίου  κάτω από το συννεφιασμένο  ουρανό   της Αίγινας.

 Όταν οι μεγάλες ημέρες  του Έθνους δίνουν την ευκαιρία στα νέα παιδιά να θυμηθούν και να εορτάσουν  τους ήρωες, τις μάχες, τα πολιτικά  γεγονότα, τις δυσκολίες  ενός αγώνα και την αγωνία για την επιβίωση και την ανεξαρτησία ενός λαού, τότε σημαίνει πως ακόμα δεν χάθηκε τίποτε.

   Ημέρα σχολικών εορτών σήμερα για  την επερχόμενη επέτειο  της 25ης Μαρτίου της ημέρας που το Ελληνικό Έθνος αναστήθηκε μετά από τεσσάρων αιώνων σκληρής σκλαβιάς. Και σε όλα  τα σχολεία σήμερα η μνήμη των ηρώων είχε  τον πρώτο λόγο. Σημαιάκια κυμάτισαν ακούστηκαν αποσπάσματα από απομνημονεύματα, διαβάστηκαν ποιήματα και κείμενα  που ύμνησαν  την λευτεριά, το μεγαλύτερο δώρο για  τον πολιτισμένο άνθρωπο.Και στο τέλος παραδοσιακοί χοροί από τα σημερινά παιδιά  που σερφάρουν στο διαδίκτυο και στο fb.

   Η  παράδοση λοιπόν συνεχίζεται όπου υπάρχει δάσκαλος, όπου υπάρχει καθηγητής που τολμά  να μυεί τα παιδιά στα ιερά και τα όσια  της φυλής μας.

  Φωτογραφίες από τη σημερινή εορτή  στο 2ο  Γυμνάσιο Αίγινας με την καθολική συμμετοχή των μαθητών και την παρουσία  πολλών γονέων και κηδεμόνων.

    Η σημερινή εορτή στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας ήταν μια αναδρομή στην προσφορά και την προσωπικότητα των μεγάλων πρωταγωνιστών  της επανάστασης. Πολεμιστών, ναυτικών, κληρικών, δασκάλων που άναψαν τη φλόγα  της λευτεριάς. Την επιμέλεια  της εορτής είχαν οι καθηγήτριες κ. Φ. Γεννίτσαρη και Ν. Πετρίτου.

 Είναι μοναδική εμπειρία για κάποιον να ανεβαίνει τη σκάλα  ενός ιστορικού πλοίου, να περπατά στα καταστρώματα, να αγγίζει τα ρέλια και τις λαμαρίνες που έχουν επάνω τους χαραγμένη την ιστορία  της σύγχρονης Ελλάδας. Ο «μπάρμπα Γιώργης»  για  τους Έλληνες ή το «Διαβολοκάραβο» για  τους Τούρκους είναι  το πλωτό μουσείο του Πολεμικού Ναυτικού  που δεμένο στο Τροκαντερό περιμένει  τους σημερινούς Έλληνες  για να τους διηγηθεί όχι μόνο  τη δική του ιστορία, αλλά  την ιστορία  της Ελλάδας.
Ήσυχο, καθαρό, περιποιημένο, αστραφτερό χωρίς  την καπνιά του κάρβουνου ή την αλμύρα των κυμάτων στέκεται αγέρωχο και με αναπαυμένη  τη συνείδησή του ότι επιτέλεσε στο ακέραιο το καθήκον του.
  Η  ιστορία του ξεκινά από το Λιβόρνο της Ιταλίας  όπου και ναυπηγήθηκε αυτό το θηρίο  των πάνω από 140 μέτρα μήκους και 21  μέτρα πλάτους, που ήταν ατμοκίνητο και σε περίοδο ειρήνης είχε πλήρωμα 670 ναύτες και σε περίοδο πολέμου 1200. Η έναρξη των εργασιών ναυπήγησης έγινε  το 1907  και καθελκύστκε το 1910.
Μια πλωτή πολιτεία που διέσχισε  τα Δαρδανέλια και έφτασε μέχρι την Κωνσταντινούπολη όπως κανένα άλλο πλοίο δεν τόλμησε. Που έζησε και επέζησε από τον Α΄ και  Β΄Παγκόσμιο πόλεμο, που οι ναύτες του ξεσηκώθηκαν, έκαναν ανταρσία και το πήραν χωρίς  τον κυβερνήτη στην αρχή και έφυγαν  για  την Κρήτη και τον Ινδικό  για να το σώσουν από τη βύθισή του που είχε διατάξει η τότε κυβέρνηση προκειμένου να μην πέσει στα χέρια των Γερμανών.

 Μέλος του πληρώματος  του,  ξενάγησε τους μαθητές  της Γ΄  Γυμνασίου  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας και τους έδωσε μια πλήρη εικόνα  για την ιστορία  του πλοίου, τις ναυμαχίες τη ζωή του πληρώματος, την καθημερινότητα καθώς οι μαθητές περιδιάβαιναν  τους εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους, θαυμάζοντας  τα κανόνια, τη γέφυρα, το παρατηρητήριο, τους χώρους εστίασης και ενδιαίτησης του κατώτερου και ανώτερου πληρώματος, το εκκλησάκι, τα μαγειρεία, το μηχανοστάσιο.