Μη νομίσετε ότι η νύφη  το σκασε! Ανέβηκε στη σκηνή με  το γαμπρό τα συμπεθεριά  κι όλο  τηςτο σόι και πήρε μέρος στο διαγωνισμό αποκριάτικης αμφίεσης. Προηγουμένως πέταξε  την ανθοδέσμη γαι να την πιάσει μία από τις φιλενάδες  της. Αλλά… δυστυχώς την έπιασε ένας από  τους φίλους  του γαμπρού. Άλλαξαν  βλέπετε οι εποχές, άλλαξαν και οι νύφες και οι γαμπροί. Απόκριες  γαρ.

Στην αίθουσα  εκδηλώσεων του 2ου Γυμνασίου έλαβε χώρα ο καθιερωμένος διαγωνισμός μεταμφιεσμένων. Από κάθε τάξη – δια βοής- ψηφίστηκαν  οι τρεις καλύτεροι. Τη μεγαλύτερη συμμετοχή είχε η Γ΄  Γυμνασίου με προτίμηση στις γυναικείες αμφιέσεις, κι εκεί τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Διαγωνίστηκαν οι : Ο γάμος (νύφη γαμπρός τα σόγια και ο παπάς), η κινέζα, , η Λόλα, το πλάσμα, ο άραβας, ο σκελετός, ο τζόκερ, ο Μαικλ Τζάσκον,ο γέρος, ο μπασκετμπολίτσας, η στρατιωτίνα, η χαβανέζα, η πειρατίνα, η συμπεθέρα από το Λεόντι, η Μίνι, η τσιγγάνα κ. αλ.

Στο διαγωνισμό – δια βοής – στην πρώτη θέση κατατάχθηκε η Λόλα, στη δεύτερη ο γάμος και στην τρίτη ο άραβας.

Ακολούθησε  χορός με παραδοσιακά τραγούδια και σκοπούς του γάμου αλλά και ξένα και ένας πλούσιο κέρασμα από  το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων με αναψυκτικά και  hot – dog.
Ευχαριστούμε το Σύλλογο  Γονέων και Κηδεμόνων, την κ. Φωφώ του Κυλικείου μας, το Δεκαπενταμελές συμβούλιο  για την προετοιμασία και την οργάνωση και όλου όσους πρόσφεραν για τη σημερινή γιορτή.

 

Η Αίγινα αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς εικαστικούς και ζωγράφους. Κάτω από τον ίσκιο της φυστικιάς, δίπλα στα κύματα και με τον άλλοτε δροσερό άλλοτε ζεστό ξηρό άνεμο του καλοκαιριού να τους χτυπάει στο πρόσωπο μεγάλοι ζωγράφοι όπως ο Χρήστος Καπράλος, ο Γιάννης Μόραλης, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Νίκος Νικολάου, και όχι μόνο εμπνεύστηκαν κάποια από τα μεγαλύτερά τους έργα, τα οποία τώρα κοσμούν μεγάλα εικαστικά μουσεία και σαλόνια σε όλη την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη.
Χρήστος Καπράλος
Ήταν γιος αγροτικής οικογένειας. Με τη βοήθεια των Αγρινιωτών αδελφών Παπαστράτου, σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (1930 -1934) κοντά στον Ουμβέρτο Αργυρό (1882 – 1963) και συνέχισε σπουδάζοντας γλυπτική στο Παρίσι κοντά στο γλύπτη Μαρσέλ Ζιμόν (Marcel Gimond). Επέστρεψε στην Ελλάδα, στο Παναιτώλιο το 1940. Το 1946 μετακινήθηκε στην Αθήνα και μετέπειτα στην Αίγινα, όπου έστησε το 1963 δικό του εργαστήριο. Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).
Αποκλεισμένος στο χωριό του, το Παναιτώλιο Αιτωλοακαρνανίας, δούλεψε στο γύψο, από το 1940 έως το 1945, την έκτη ενότητα της ανάγλυφης ζωφόρου για το Μνημείο της Μάχης της Πίνδου. Η ζωφόρος, εμβατήριο και μαζί ραψωδία της ιστορίας του νεότερου Ελληνισμού, μεταφέρθηκε από τον γλύπτη σε πωρόλιθο, στην Αίγινα, τα χρόνια 1952–1956. Σήμερα το έργο βρίσκεται στο περιστύλιο της Βουλής των Ελλήνων.
Το έργο του Καπράλου είναι έντονα ανθρωποκεντρικό με εμπνεύσεις και από την αρχαία ελληνική τέχνη και μυθολογία. Οι δημιουργίες του παρουσιάστηκαν σε πολλές εκθέσεις όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Στο Αγρίνιο, από το 1996 λειτουργεί μόνιμη έκθεση γλυπτών του στην «Αίθουσα Τέχνης Καπράλου», που βρίσκεται στο κτίριο της Παπαστρατείου Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Η συλλογή αυτή αποτελείται από 60 έργα μικρού και μεγάλου μεγέθους, τα οποία ο καλλιτέχνης φιλοτέχνησε από την αρχή της καριέρας του, το 1930, έως το 1956. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα έργα Φιγούρα (1951), Η αδελφή του Μελπομένη (1940&ndasτον945), Kazuo Kikuchi (ο Ιάπωνας συμμαθητής του στο Παρίσι, 1937) και Χριστόφορος (1940–1945).
Χάλκινα έργα που δημιούργησε στην Αθήνα από το 1960 έως το 1993, στο προσωπικό του χυτήριο, φυλάσσονται στο εργαστήριο του στην οδό Τρίπου 7 στο Κουκάκι. Επίσης, στην Αίγινα, όπου δούλευε τα καλοκαίρια, λειτουργεί το «Μουσείο Χρήστου Καπράλου» αποτελούμενο από έξι εργαστήρια, στα οποία εκτίθεται όλη η δουλειά του καλλιτέχνη που δημιούργησε στην Αίγινα τα καλοκαίρια από το 1963 μέχρι τον θάνατό του. Σε δημόσιους χώρους της Αθήνας υπάρχουν η μπρούτζινη προτομή του «Καρόλου Κουν» (1987, Στοά του Βιβλίου, Οδός Ι. Πεσμαζόγλου) και η «Σύνθεση», με θέμα τη μορφή της Μάνας με τα δύο παιδιά της (1989, Πλατεία Ραλλούς Μάνου, Λεωφόρος Αμαλίας).
Η φιγούρα της μητέρας κυριαρχεί και πολλά από τα έργα του επικεντρώνονται σε αυτην. Μαλιστα απέναντι από το Μουσείο Χρήστου Καπράλου στην Αίγινα υπάρχει το μπρούντζινο Αγάλμα της Μητέρας το οποίο λέγεται οτί είναι αφιερωμένο στην μητέρα του.

Η Αίγινα αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς εικαστικούς και ζωγράφους. Κάτω από τον ίσκιο της φυστικιάς, δίπλα στα κύματα και με τον άλλοτε δροσερό άλλοτε ζεστό ξηρό άνεμο του καλοκαιριού να τους χτυπάει στο πρόσωπο μεγάλοι ζωγράφοι όπως ο Χρήστος Καπράλος, ο Γιάννης Μόραλης, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Νίκος Νικολάου, και όχι μόνο εμπνεύστηκαν κάποια από τα μεγαλύτερά τους έργα, τα οποία τώρα κοσμούν μεγάλα εικαστικά μουσεία και σαλόνια σε όλη την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη.
Χρήστος Καπράλος
Ήταν γιος αγροτικής οικογένειας. Με τη βοήθεια των Αγρινιωτών αδελφών Παπαστράτου, σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (1930 -1934) κοντά στον Ουμβέρτο Αργυρό (1882 – 1963) και συνέχισε σπουδάζοντας γλυπτική στο Παρίσι κοντά στο γλύπτη Μαρσέλ Ζιμόν (Marcel Gimond). Επέστρεψε στην Ελλάδα, στο Παναιτώλιο το 1940. Το 1946 μετακινήθηκε στην Αθήνα και μετέπειτα στην Αίγινα, όπου έστησε το 1963 δικό του εργαστήριο. Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).
Αποκλεισμένος στο χωριό του, το Παναιτώλιο Αιτωλοακαρνανίας, δούλεψε στο γύψο, από το 1940 έως το 1945, την έκτη ενότητα της ανάγλυφης ζωφόρου για το Μνημείο της Μάχης της Πίνδου. Η ζωφόρος, εμβατήριο και μαζί ραψωδία της ιστορίας του νεότερου Ελληνισμού, μεταφέρθηκε από τον γλύπτη σε πωρόλιθο, στην Αίγινα, τα χρόνια 1952–1956. Σήμερα το έργο βρίσκεται στο περιστύλιο της Βουλής των Ελλήνων.
Το έργο του Καπράλου είναι έντονα ανθρωποκεντρικό με εμπνεύσεις και από την αρχαία ελληνική τέχνη και μυθολογία. Οι δημιουργίες του παρουσιάστηκαν σε πολλές εκθέσεις όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Στο Αγρίνιο, από το 1996 λειτουργεί μόνιμη έκθεση γλυπτών του στην «Αίθουσα Τέχνης Καπράλου», που βρίσκεται στο κτίριο της Παπαστρατείου Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Η συλλογή αυτή αποτελείται από 60 έργα μικρού και μεγάλου μεγέθους, τα οποία ο καλλιτέχνης φιλοτέχνησε από την αρχή της καριέρας του, το 1930, έως το 1956. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα έργα Φιγούρα (1951), Η αδελφή του Μελπομένη (1940&ndasτον945), Kazuo Kikuchi (ο Ιάπωνας συμμαθητής του στο Παρίσι, 1937) και Χριστόφορος (1940–1945).
Χάλκινα έργα που δημιούργησε στην Αθήνα από το 1960 έως το 1993, στο προσωπικό του χυτήριο, φυλάσσονται στο εργαστήριο του στην οδό Τρίπου 7 στο Κουκάκι. Επίσης, στην Αίγινα, όπου δούλευε τα καλοκαίρια, λειτουργεί το «Μουσείο Χρήστου Καπράλου» αποτελούμενο από έξι εργαστήρια, στα οποία εκτίθεται όλη η δουλειά του καλλιτέχνη που δημιούργησε στην Αίγινα τα καλοκαίρια από το 1963 μέχρι τον θάνατό του. Σε δημόσιους χώρους της Αθήνας υπάρχουν η μπρούτζινη προτομή του «Καρόλου Κουν» (1987, Στοά του Βιβλίου, Οδός Ι. Πεσμαζόγλου) και η «Σύνθεση», με θέμα τη μορφή της Μάνας με τα δύο παιδιά της (1989, Πλατεία Ραλλούς Μάνου, Λεωφόρος Αμαλίας).
Η φιγούρα της μητέρας κυριαρχεί και πολλά από τα έργα του επικεντρώνονται σε αυτην. Μαλιστα απέναντι από το Μουσείο Χρήστου Καπράλου στην Αίγινα υπάρχει το μπρούντζινο Αγάλμα της Μητέρας το οποίο λέγεται οτί είναι αφιερωμένο στην μητέρα του.

Με απόφαση του Δημάρχου Αίγινας κ. Δ. Μούρτζη δεν θα λειτουργήσουν την Τρίτη 10 Ιανουαρίου τα σχολεία της Αίγινας

Κυκλοφόρησε το ημερολόγιο  του σχολείου μας για τη νέα χρονιά  με φωτογραφίες  των μαθητών από κάθε τμήμα και τάξη.

Η εντυπωσιακή αεροφωτογραφία ανήκει στον κ. Διονύση Βουβάκη ο οποίος μας τη διέθεσε για αυτόν  τον σκοπό. Τον ευχαριστούμε πολύ καθώς και τον κ. Βαγγέλη Παναγόπουλο της «3ης Διάστασης» για  την επιμέλεια  του ημερολογίου.

Στολίσαμε το δέντρο και το σχολείο μας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όλοι  βοήθησαν  για να στολιστεί το σχολείο  μας από τις πρώτες ημέρες  του Δεκέμβρη. Πρώτα οι μαθητές και οι μαθήτριες  στόλισαν  το δέντρο στην είσοδο του κτιρίου και μετά η καθηγήτρια Γαλλικών κ. Κατερίνα Σαββοπούλου Τουμπέκη η οποία αφιέρωσε ένα ολόκληρο απόγευμα για να αποκτήσει το σχολείο μας και φέτος αυτή την εορταστική ατμόσφαιρα.

Τους  ευχαριστούμε πολύ

Ο μικρός αγροτικός οικισμός των Καπότηδων ήταν μια αποκάλυψη και αναπάντεχη εικόνα για τους μαθητές της Ομάδας Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του 2^ου Γυμνασίου που σκαρφάλωσαν – στην κυριολεξία – μέχρι τον οικισμό χθες Κυριακή 11 Δεκεμβρίου στα πλαίσια εξόρμησης της ομάδας τους.

Με οδηγό την κ. Ευαγγελία Ρεκλείτη του Συλλόγου «Ανάβαση», που τα τελευταία χρόνια έχουν αναλάβει τη διάσωση και προβολή των μονοπατιών της Αίγινας, ξεκινήσαμε από το Μαραθώνα ακολουθώντας τη σήμανση των μονοπατιών. Η πινακίδα πληροφορεί ότι η απόσταση από το Μαραθώνα ως την Παχιοράχη είναι διάρκειας 1 ώρας.

Ακολουθώντας το μονοπάτι με το νούμερο 3 γρήγορα βρεθήκαμε μέσα σε έναν άλλο κόσμο, σε μια άλλη εποχή που δημιουργεί το πέτρινο σκηνικό του ξεχασμένου οικισμού.

Παλιά κτίσματα, άλλα εγκαταλελειμμένα, άλλα μισογκρεμισμένα, άλλα με τα «πατερά» τους υπό κατάρευση, ξύλινες μικρές πορτούλες, παλεθούρες, ξερολιθιές, τζάκια, φουρνάκια, και στις αυλές θηριώδεις χαρουπιές, ελιές, σκίνα και αστιβές.

Οι «Καπότηδες» στην απογραφή του 2001 δηλώνονται ως οικισμός με 5 σπίτια και 2 κατοίκους. Η ονομασία του οικισμού οφείλεται στην ασχολία των κατοίκων με την κτηνοτροφία. Οι μεγάλες κάπες που φορούσαν οι βοσκοί οδήγησαν ίσως σε αυτήν την ονομασία. Ο οικισμός βρίσκεται ακριβώς στη μέση της διαδρομής από Μαραθώνα προς Παχιοράχη. Το μεγάλο μονοπάτι μαρτυρεί ότι κάποτε ο τόπος είχε ζωή. Σήμερα πέρα από τα παλιά σπίτια ένα ανακαινισμένο σπίτι δείχνει να κατοικείται. Η πρόσβαση με αυτοκίνητο είναι κατορθωτή από την πλευρά της Παχιοράχης.

Στο βάθος και μέσα στη ρεματιά η εκκλησούλα της Αγίας Παρασκευής που πανηγυρίζει κάθε χρόνο στις 26 Ιουλίου.

Οι Καπότηδες είναι από τα μέρη της Αίγινας που θέλεις να πας και να ξαναπάς. Η ομορφιά του τοπίου, η επαφή με τη φύση, η αγνότητα του χώρου και η αισθητική του οικισμού αφήνουν τις καλύτερες εντυπώσεις. Προβληματίζουν όμως και θυμώνουν για τη σημερινή εικόνα του νησιού σε άλλες περιοχές.

Ακολουθώντας  το μονοπάτι  φτάνουμε σε λίγα λεπτά  στον οικισμό  της Παχιοράχης. Αριστερά μας  συναντάμε λίγο πριν μπούμε στον οικισμό  την οικία  Ντυμά με το μεγάλο αγρόκτημα  που την περιβάλει. Η οικία αυτή και οι ιδιοκτήτες  της σεβάστηκαν πολύ το περιβάλλον και τη φύση  της Αίγινας προσέχοντας  ποιά  φυτά θα φυτευτούν  στον κήπο και στο υπόλοιπο κτήμα αλλά ιδιαίτερα  την οικία τους να είναι εναρμονισμένη με την κλίμακα του τοπίου, τα χρώματα  και  την ντόπια αρχιτεκτονική.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ

ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2016-2

Δευτέρα             4^ο & 5^ο Διάλειμμα

    Τετάρτη             2^ο &  3^ο Διάλειμμα

Υπεύθυνη καθηγήτρια :       Χαρπίδου Ρεβέκκα

Η σχολική βιβλιοθήκη θα  λειτουργεί  με ομάδες μαθητών από τη Γ’ τάξη.

ΟΜΑΔΕΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ

ΟΜΑΔΑ Α΄                                        ΟΜΑΔΑ Β΄                           

Στενάκης Ευάγγελος(Γ2)                 Γκίκα  Κωνσταντίνα (Γ1)

Παλάι Αλέξανδρος    (Γ2)                Μπήτρου Αθηνά  (Γ2)

Φράντικ Ρικάρντο   (Γ2)                   Χαλδαίου Ελένη    (Γ2)

ΟΜΑΔΑ Γ΄                                         ΟΜΑΔΑ Δ΄

Κουνάδη Βασιλική (Γ1)                   Αλυφαντή Αναστασία(Γ2)

Μπέση Ελεάννα  (Γ1)                       Παλαμιδόπουλος Βασίλ. (Γ2)

Προκοπίου  Άρτεμις (Γ2

ΟΜΑΔΑ Ε’

Κανάκη Ευαγγελία (Γ1)

Κοπανά Νεκταρία  (Γ1)

Λαμανιάκου Νικόλαος (Γ1)